Yiyiniz içiniz ancak israf etmeyiniz (Araf 31)
Banu Atabay'ın lezzetler.com Yemek Tarifleri Sitesi

Anayurdu Amerika olan yerelması, 17.Yüzyılda Avrupa’ya getirilmiş, oradan birçok ülkeye yayılmıştır.
Boyu 1.5 - 2 metreye kadar uzayabilen yerelması bitkisi ayçiçeğine benzer. Ancak yaprak ve çiçekleri daha küçüktür.
Bileşikgiller familyasından olan yerelması, ağustos-eylül ayları arasında sarı renkli gösterişli çiçekler açar.
Bir süre sonra bitkinin toprak üstündeki kısımları çürümeye başlar.
Yerelmasının toprağın altındaki yumruları ekim ayından itibaren hasat edilmeye başlanır.
Yerelması yumruları, bej, kahverengi, kimi zaman da pembe turuncu renkli olur ve patatesi andırır.
Bakım gerektirmeyen, ikilim ve toprak konusunda da seçici olmayan yerelmasının yetiştirilmesi son derece kolaydır.
Hasattan sonra toprakta kalan küçük yumrular bir sonraki yılın ürününü oluşturur. "Kanada Patatesi" ve "İsrail Enginarı" olarak da bilinen bitkinin, soyulması oldukça zor olan yamru yumru, dallı budaklı kökleri vardır.
Besin değerleri ise patatese yakındır.
Avrupa’da üretilen yerelmasının sadece % 10’luk kısmı, o da Fransızlar tarafından yiyecek olarak tüketilir.
Kalan kısmı hayvansal gıda olarak kullanılır.
Eti oldukça sert olan ve tadı enginarı andıran yerelmasının, yapısında nişasta bulunmaz ve kalorisi de sıfıra yakındır.
Fosfor ve potasyum açısından çok zengin olan yerelması aynı zamanda oldukça besleyicidir.
Yerelması yumruları mayalandırılarak alkol de elde edilebilir.