Yiyiniz içiniz ancak israf etmeyiniz (Araf 31)
Banu Atabay'ın lezzetler.com Yemek Tarifleri Sitesi

Ekmek olmadan sofra olmaz. Ekmek özellikle Türk toplumunun vazgeçilmez en önemli gıdasıdır. Türk mutfağı yemeğin her türünde sınırsız seçeneklere sahip olduğu gibi ekmek konusunda da sayısız çeşitleri vardır. Hemen hemen her bölge kendine özgü ekmeğini üretir. Bir anlamda yöresel ekmekler, o bölgenin hayata bakış açısını simgeler. Bazıları ülke çapında tanınır, bilinir. Vakfıkebir ekmeği işte bu şöhretli tatlardan biridir. Bu ekmekler kocamandır, 4 kiloya kadar olanları vardır. Yerindeki fırınlarda kesilir ve tartılarak satılır. Kabuğu kalındır, içi tazeyken yumuşaktır, bayatladıkça içi dışı kadar sert olur. Vakfıbebir'de geleneksel manada üretim yapan 20 kadar fırın mevcuttur.
Merak ettik konusunda en iddaalı fırın sahibi ile görüştük. "Bu ekmeği ünlü yapan nedir?" diye sorduk her şeyden önce fırıncı çok mağrur ve kendinden emin bir zanaatkardı ilk söylediği şey "bu tamamen ustalık işidir" ve ekledi "bir usta 10 seneden önce yetişemez, bakıyorsunuz büyük şehirlerde her köşe başında Vakfıkebir ekmeği satılıyor. Onlar gerçekten Vakfıkebir ekmeği değil, çünkü bu ekmeğin tek özelliği usta ellerde şekillenmesidir" soruyoruz "burada kullandığınız farklı bir malzeme var mı?" "hayır dediğimiz gibi bu tamamen ustalık işi", "peki bu ekmeği nasıl yapıyorsunuz?", "Oooo çok uzun hikay" diyor, duraklıyor, biraz da nazlanıyor, "peki anlatayım" diyor. "Ekşi maya kullanırız, yani kalan hamuru bekleterek maya elde ederiz" bize yoğurma teknelerini gösteriyor işte bu büyük kazanda yoğrulur, havanın durumuna göre, uzun ya da kısa süre dinlendirilir, ağırlığına göre içinde bez olan kalıplarda bir süre bekletilir, sonra taş fırında ağır ağır pişirilir, fırından çıktıktan sonra da ekmeğin rengini vurgulamak için üzerlerine unlu su sürülür. "Uzun süre dayanır mı?" diye soruyoruz, "buzdolabında 3 ay dayanır" diyor.
vet Vakfıkebir ekmeği "üstadı" bir hayli böbürlenerek de olsa bu ekmeğin yapılış aşamalarını bize anlattığı içi sağolsun. "Ellerinize sağlık" diyoruz ve O'nu ekmekleri ile başbaşa bırakıyoruz.