Yiyiniz içiniz ancak israf etmeyiniz (Araf 31)
Banu Atabay'ın lezzetler.com Yemek Tarifleri Sitesi

Saniye Döldüş

Buğday: Taneleri un, irmik ve mayalı içkilerin yapımında kullanılan buğdayın taneleri çift kabukludur. B vitamini ve mineraller açısından oldukça zengin olan buğday, un yapımı sırasında kabuklarından ayrılıp beyazlaştırılırken, önemli besin değerini de kaybetmiş oluyor.
Çavdar: Has buğdaya yakın, dayanıklı bir tahıl olan çavdar, bol miktarda fosfor, kükürt, demir ve B vitamini içerir. Ekmek yapımında zor kabardığı için genelde buğday unuyla karıştırılır. Gerçek çavdar ekmeği biraz ekşitatlıdır.
Yulaf: Protein, yağlı maddeler, vitamin ve mineraller açısından çok zengin olan yulaf, ekmek yapımında, çorbalarda, tatlı-tuzlu lapalarda kullanılan Avrupa kökenli bir tahıldır.
Un, su, tuz ve maya ile hazırlanan ekmeğe, çeşitliliğine göre tahıl unları, soya unu, patates, tozşeker, süt, buğday kepeği gibi besin maddeleri eklenmektedir.
Ekmeğe özelliğini kazandıran demirbaş ise mayadır.
Sadece bizim kültürümüz değil, tüm dünyanın başlıca temel besin maddesini ekmek oluşturur. Bolluk ve bereketin sembolü ekmek, kutsaldır. Roma’da M.Ö. 100 yıllarında yeni evlenen çiftlerin yuvalarına bereket gelmesi için düğün esnasında gelinle-damadın başlarına ufalanmış ekmek ve kek parçaları serpiştirilmiş. Gelin ve damadın daha sonra bu kırıntıları birlikte yemeleri adettenmiş. Latince’de düğünde yenen bu kırıntılara "birlikte yenilen" anlamında "confarreatio" denmiş. Zamanla değişim gösteren bu isim şimdilerde renkli kağıt kırpıntıları ile anılan "konfeti"ye dönüşmüş.
Yağda, tencerede, doğrudan kuru ateş üzerinde ve buharda pişirme yöntemleri bulunan ekmek, çorbaların ayrılmaz ikilisi konumundadır.
Toz haline getirilip elekten geçirildiğinde graten harcı, sütle ıslatıldığında tirit ve dondurma harcı olarak kullanılacak kadar da geniş bir yelpazeye sahiptir.
İyi bir ekmeği, gevrek, güzel kızarmış ve yumuşak bir içe sahip olmasından anlayabildiğimiz gibi, çabuk bayatlama ve yavanlık da ekmeğin iyi olmadığı anlamına gelir.